در محیط کار معادن سطحی،آلاینده ها(مانند گردو غبار های سنگ و فیوم ها)،سروصدای بیش از حد مجاز،ارتعاش،گرمای محیطی زیاد ومشکلات ارگونومی می توانند سبب بروز ریسک های بهداشتی برای معدنکارانی شوند که به صورت دایم و دراز مدت در معرض تماس و مواجهه با این آلاینده ها هستند.
یکی از بخش های تحت پوشش بهداشت حرفه ای بخش معدن می باشد،خطرات موجود در معادن بسته به نوع معدن که ممکن است معدن روزمینی یا زیر زمینی باشد متفاوت است و در شهرهای مختلف بسته به وجود هر نوع معدن خطرات موجود ممکن است اندکی تفاوت داشته باشد. از طرفی با توجه به اینکه شغل معدنکاری از دسته مشاغل سخت و زیان آور می باشد میطلبد که در این زمینه تلاش جدی شود تا بتوانیم نسبت به حفظ و ارتقای سلامتی آنان همتی مضاغف به عمل آید.
طبق ماده* 2: دركليه معادن كه داراي حداقل 25 نفر كارگر مي*باشند، مي*بايست يك نفر ذيصلاح به عنوان مسئول ايمني و يك نفر به عنوان مسئول بهداشت حرفه*اي به استناد آيين*نامه كميته حفاظت فني و بهداشت كار تعيين گردد. بديهي است در معادن كمتر از 25 نفر كارگر وجود يك نفر مسئول ايمني ضروري است، اما اين مسئوليت را مي*توان به مسئول فني واگذار كرد كه تعيين صلاحيت وي به استناد آيين نامه فوق الذكر خواهد بود
مسئول ايمني هر معدن به عنوان ناظر و كنترل كننده عمليات و انطباق دادن معدن با بندهاي مندرج در اين آيين نامه و ديگر آيين نامه*هاي مصوب شورايعالي حفاظت فني تعيين مي*گردد، كه با حضور و بارزسي از معدن توصيه*ها و پيشنهادهاي خود را جهت پيشيگيري و رفع خطر تذكر داده و در صورت حساسيت موضوع آن را كتباً به مسئولين معدن گزارش مي*نمايد و در صورت تشخيص خطر حتمي برابر مقررات اين آيين نامه تا رفع خطر نسبت به توقف عمليات در محل خطر اقدام نمايد.
شرکت کاربین طرح در این زمینه دارای مهندسین مجربی میباشد که میتوان از آنها بهره برد ، برای فهم بهتر این موضوع از لینک زیر استفاده کنید:
https://karbintarh.com/occupational-health-in-mining
و این هم یک منبع خارجی که میتوانید از آن استفاده کنید:
https://www.sciencedirect.com/scienc...4829631200121X